شاخهاى دور انديشى است ( و انسان با انديشهء راست ره به مقصود برد ) . 1232 ألمروّة من كلّ خيانة عريّة بريّة مردانگى از هر خيانت و آلودگى پاك و بيزار است . 1233 العاقل من وعظته التّجارب و خردمند كسى است كه تجربه‌ها وى را پند آموزند ( و آنها را بموقع به كار بندند ) 1234 الجاهل من خدعته المطالب نادان كسى است كه امور گوناگون جهانش بفريبد . 1235 ألسّلطان الجائر نحيف البرى ء پادشاه ستمگر بى گناه را مى ترساند 1236 الأمير السّوء يصطنع البذىّ فرمان فرماى بد به ناسزا گوى بد زبان نيكى كند . 1237 الجمال الظّاهر حسن الصّورة خوش سيمائى زيبائى ظاهر است . 1238 الجمال الباطن حسن السّريرة خوش باطنى زيبائى باطن است . 1239 العاقل من أمات شهوته خردمند كسى است كه شهوتش را بميراند . 1240 ألقوىّ من قمع لذتّه توانا كسى است كه خوشيها و لذّتش را از هم بپاشد . 1241 ألنّفاق من أثا فى الذّلّ دوروئى از ديگ پايه‌هاى خوارى است . 1242 الحمق من ثمار الجهل ابلهى از ميوه‌هاى درخت نادانى است . 1243 الجزع أتعب من الصّبر رنج بيتابى بيش از شكيبائى است . 1244 الخير أسهل من فعل الشّرّ كار خوب آسانتر از كار زشت است . 1245 الاشتغال بالفائت يضيّع الوقت سرگرمى به آن چه وقت را تباه مى سازد ( و بايد به كار آخرت باقى پرداخت ) . 1246 ألرّغبة فى الدّنيا توجب المقت دل به دنيا بستن موجب دشمنى است ( هم انسان دشمن خدا مى گردد و هم مردم دشمن انسان ) . 1247 المشيب رسول الموت موى سپيد پيك مرگست 1248 ألمجرّب أحكم من الطّبيب آزموده ( و سرد و گرم روزگار چشيده ) از طبيب كار آگاه‌تر است . 1249 الغريب من ليس له حبيب مرد بى دوست غريب است 1250 ألدّنيا كيوم مضى و شهر انقضى جهان همچون روزى است كه برود و ماهى است كه سر آيد . 1251 ألدّنيا دار الغرباء و موطن الأشقياء :